تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت نود و یک :
قبل از این که رشوند جوابم را بدهد تقه ای به در خورد و منشی با دو فنجان چای وارد اتاق شد. رشوند اشاره کرد سینی را روی میز مقابلم بگذارد و سپس خودش برخاست و گفت:
- نفرمایید؛ مگه میشه آقای سلیم زاده رو نشناخت؟! کل مردم نواشهر ایشونرو میشناسن.
رشوند داشت اغراق میکرد و نمیدانستم چرا؟ پدرم صاحب یک کارخانه نساجی بود و در زمینه کاری خودش موفق، ولی این گونه هم نبود که کل مردم نواشهر
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۶۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

ملیکا
0منتظر پارتای بعد هستیمم