پارت هشتاد و نهم :

فرصت نشد بپرسم منظورش چیست، آسانسور ناگهان بدون این که به مقصد رسیده باشد ایستاد و دو نفر دیگر وارد شدند.
لعنتی! آخر الان وقت چنین چیزی بود؟!
دیگر نشد حرفی بزنم و یا سوالی بپرسم، یعنی موقعیتش نبود. کریمی هم سکوت کرده و نوعی ندامت، احتمالاً از حرفی که زده بود در چهره‌اش هویدا بود. حتماً داشت خودش را سرزنش می‌کرد که چرا جلوی زبانش را نگرفته و به مشتری‌ای که برای بازدید از شرکت آم

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    1

    🥺🤲🤲

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    1

    وای چه هیجانی شد با این که پارت طولانی شد ولی نفهمیدم چطور خوندم جدا رمان جنایی این طور رو اصلا نمیشه آنلاین خوند تیکه تیکه جون آدم بالا میاد🫠

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    کاملا قابل درکه من خودمم اصلا برام سخته این‌ شکلی خوندن ولی خب چاره‌ای نیست. ممنون از همراهی تون

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    1

    ممنون عالی بود

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️