تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت هشتاد و نهم :
فرصت نشد بپرسم منظورش چیست، آسانسور ناگهان بدون این که به مقصد رسیده باشد ایستاد و دو نفر دیگر وارد شدند.
لعنتی! آخر الان وقت چنین چیزی بود؟!
دیگر نشد حرفی بزنم و یا سوالی بپرسم، یعنی موقعیتش نبود. کریمی هم سکوت کرده و نوعی ندامت، احتمالاً از حرفی که زده بود در چهرهاش هویدا بود. حتماً داشت خودش را سرزنش میکرد که چرا جلوی زبانش را نگرفته و به مشتریای که برای بازدید از شرکت آم
مطالعهی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۹۷۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
ملیکا
1وای چه هیجانی شد با این که پارت طولانی شد ولی نفهمیدم چطور خوندم جدا رمان جنایی این طور رو اصلا نمیشه آنلاین خوند تیکه تیکه جون آدم بالا میاد🫠
۳ سال پیش
مریم دولتیاری | نویسنده رمان
کاملا قابل درکه من خودمم اصلا برام سخته این شکلی خوندن ولی خب چارهای نیست. ممنون از همراهی تون
۳ سال پیشملیکا
1ممنون عالی بود
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

اسرا
1🥺🤲🤲