دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت بیست و نهم :
لحنش قاطع تر از چیزی بود که بخوام باهاش بحث کنم. در رو بست و استارت زد که قفل فرمون از روی زمین برداشتم و سوار شدم. تمام طول مسیر حرفی نزدیم حتی یک کلمه. ماشین رو دم در خونه نگه داشت که به طرفش چرخیدم.
_من...
_لازم نیست چیزی بگی
_آخه...
_گفتم نمیخوام بشنوم.
بغض کرده به طرفش چرخیدم.
_بذار حرف بزنم چکاد دارم خفه میشم دارم میترکم.
دستمال رو بی
لطفا صبر کنید...
