دیار آشوب به قلم سیده نرجس کشاورزی و دیبا کاف
پارت بیست و هشتم :
ترسید ،سرش به سمتم برگشت ،هول زده ماشین رو متوقف کرد که صدای بوق ماشین های پشت سرمون بلند شد.
_چی شد؟
نگاهم رو از رینگ گرفتم و با حال زار بهش خیره شدم. به انگشتش اشاره کردم.
_این چیه تو دستت؟
چند ثانیه ای طول کشید تا نگاهش رو از چشمام به طرف دستاش برگردونه. نگاه کوتاهی به رینگ انداخت و بعد از مکث کوتاهی خیلی غافلگیرم کرد وبا عصبانیت گفت:
_خیال کرد
لطفا صبر کنید...
محترم
1داستان خوبی است این داستان آموزنده ست