بی رویا به قلم الهه محمدی
پارت چهل :
به‌خاطر تنفس، اینقدر دهانش باز مانده بود که کناره‌های لبش زخم شد. احساس می‌کرد جر خورده و خون خشکیده بهش چسبیده است. اعصابش حسابی خُرد و خمیر بود. اما جرأت نطق زدن نداشت. چون همه از آن جراحی حذرش کردند. اما خودش یک‌پا ایستاد که می‌خواهد انجامش بدهد.
بالاخره برای برداشتن تامپون با امیرطاها همراه شد. فکر کرد وقتی برمی‌گردد، از شر نفس کشیدن با دهان راحت می‌شود. ام
لطفا صبر کنید...
م
1بکش که حقته تا تو باشی ویرت می گیره فکر عواقبشم باشی 😁🙏🏼