پارت سی و دوم :
پله‌ها را یک‌به‌یک پایین رفته و تنِ سوزانِ شکننده‌ام را به دستِ بادِ اسفندماه سپردم. سمت نیمکت گوشه‌ی حیاط رفته و روی آن نشستم. زل زدم به پنجره‌ای که چند دقیقه‌ی پیش، در زیر آن نشسته و بغضم را شکسته بودم. اشک‌هایی ریخته بودم از سر حسرت و گاه از شرم و خجالت.
نمی‌دانم چه مدت آنجا نشسته بودم اما سرما را تا مغز استخوان احساس می‌کردم که نشستن کسی را در کنارم احساس کردم. نگاهم را به فرد
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۳۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
حنانه
0لقب یاشارم میشه یاشارطلبکار😂(فکنم ۱۰ دفعه گفتم از یاشار چقدر بدم میاد😁) فکنم همه این داستانا برای اینه که یاشار اشتباهاتشو تو زندگی بامهسا تکرار نکنه زوج نازگل ارشا خیلی قشنگه خیلی دوسشون دارم