تاربام، گذرگاه سکون به قلم مریم دولتیاری
پارت پنجاه و ششم :
من داشتم قضاوت میکردم؟! چه قضاوت کردنی؟ او من را رد کرده بود و امروز خودم دیده بودمش با کس دیگر. مگر جایی هم برای صحبت کردن مانده بود؟! با خشم شروع به تایپ کردن همین حرفها کردم؛ امّا ناگهان پشیمان شدم. روی گزینهی تماس زدم و تلفن را کنار گوشم گذاشتم. یک بوق بیشتر نخورد که برداشت. بدون این که از خشم صدایم بکاهم، حق به جانب گفتم:
- چیه کمند؟ بگو... بگو اون طور که فکر میکنم نیست. بگو اØ
لطفا صبر کنید...
