بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و نهم :
لبخندم آهسته محو شد و لب‌هام و گاز گرفتم.
دوست داشتم از زخم‌گونه‌ش بپرسم اما جرعت نداشتم.
در نهایت بر تردیدم غلبه کردم و با طمأنینه پرسیدم: چرا می‌خواستی بکشیش؟
مطمئناً به‌خاطر جلب‌توجه من نبود.
- تو چرا سپرش شدی و نجاتش دادی؟
جوابی ندادم که فهمید دلیل واقعی کارش و می‌خوام چون بدون اینکه چشم باز کنه لب باز کرد و با صدای گرفته و خشداری گفت: اون کسی نبود که من سال‌ها پیش
لطفا صبر کنید...
هستی
4بی نهایت منتظر پارت بدی