بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و ده :
چشمهام توی حدقه گرد شد، اخمی بین ابروهام نشست و حرصی گفتم: خیلی بیادبی! چرا بهم فحش میدی؟
از دیدن واکنش و لحن بغضدارم دوباره چیزی شبیه لبخند رو لبش نقش بست.
- همین دیگه، خیلی لوسی!
چینی به دماغم دادم و با حلقه کردن دستهام توی سینهم و ژستی مغرورانه گفتم: هیچم لوس نیستم.
دست دراز کرد و گرهٔ لجوجانه دستهام به دور بدنم و باز کرد و به سمت خودش کشید.
- حساب گریهها و
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۴۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آهوو
7واچه حرفاخواهرم اراد تمام و کمال مال رهاست😂درسته مغروره ولی مغرورانه ابراز علاقه می کنه و مثل خیلی از رمانا غرورش اونوو از ابراز علاقه معنه نمی کنه نمی دونم منظورم رو می فهمیدیانه ولی عالیه دوسش دارم
۶ سال پیشYasi
15هعععی قلبم،قلبم گرفت وااای اراد لازمم اخه این پسر چقدر خوبه چقدر حرکاتش جنتلمنانه است
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

فاطمه
3ویشت ویشت کیه یا چیه؟؟؟