پارت چهل و هفتم :

عقب رفتم و به صندلی تکیه دادم که راننده با افسوس گفت:
- عجب زمونه‌ای شده! مردم عین آب خوردن آدم می‌کشن. قبلاً تو نواشهر از این خبرها نبود. این‌قدر جون همه رو به لبشون رسوندن که دیوونه شدن، دیوونه! راستی شمام می‌رفتید اداره پلیس، درسته؟
جواب مثبت دادم و بعد از چند دقیقه به مقابل اداره رسیدیم. به نظر نمی‌رسید از آن داد و فریادهایی که کنار کمند بود همچنان خبری باشد. چند پلیس در اطراÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۶۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • اسرا

    0

    عول تشن های پسربجه نریزن سرش

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    بریزیمم تاثیر نداره مثل دوستاش😂

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    1

    عالی بود ممنون

    ۳ سال پیش
  • مریم دولتیاری | نویسنده رمان

    ممنون از همراهی شما💙😍

    ۳ سال پیش
  • ملیکا

    1

    باباش بهش شک کرد حقشه🤣😂

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️