ققنوس در بند به قلم محدثه کمالی
پارت صد و بیست و دوم :
توجهی نکردم که بیشتر خم شد و رو به روی صورتم قرار گرفت.
- چرا زیر چشمی؟ خجالت میکشی بهم نگاه کنی؟
پس فهمیده بود!" خدای من! چرا من اونقدر ضایع رفتار میکردم؟"
- نگاهم نمیکنی؟
اجبارا به چشم هایش خیره شدم که دوباره چشمکی زد.
- حالا درست شد.
متعجب نگاهش کردم که دستی به روی موهای خوشرنگش کشید و با ابرویی بالا پریده زمزمه کرد:
- لبخندت رو میگم.
آچمز شدم! لبخندم ماسید
لطفا صبر کنید...
