آقای سر دبیر به قلم مرضیه نعمتی
پارت نود و هفتم :
خندیدم و گفتم:
ـ نه اینطوری مزهش بیشتره.
به چشمان شیطنت آمیزم نگاه کرد و سرش را تکان داد:
ـ امان از دست شما زنا که ما مردا رو با این کاراتون به کشتن میدین!
دستانم را برداشتم و گفتم:
ـ اگه کارت تموم شد بیا یه چایی خوشمزه با هم بخوریم.
ـ حرفای خصوصی دخترونتون تموم شد؟
ـ مگه حرفای خصوصی دخترا تمومی داره؟ گوشی طناز زنگ خورد و رفت.
ـ توام حوصلت سر رفت اومدی پیش

لطفا صبر کنید...

ساحل
0داستان جالب است