ماه و پناه به قلم نازنین مرادخانلو
پارت هفتاد و ششم :
-زمین بندازم؟ نشنیده قبوله عشقم.
نرم میخنده و انگشت میون انگشتهام میپیچه:
-هیچوقت نشنیده چیزی رو قبول نکن! شاید به ضررت تموم بشه.
دلم برای صدای بم و مردونهش ریز ریز میریزه. نفس سنگینم رو فوت میکنم و محو صورت مهربونش میگم:
-تو پناه منی! بیشتر از عالم و آدم کمکم کردی و تو بدترین شرایطم دستم رو گرفتی.
با جونی که روی ویبرهست به خودم جرات میâ€
لطفا صبر کنید...
