پارت سی و هفتم :

از این حال دیار گریه ام گرفته بود سرم را به زیر انداختم و گفتم:
-دیار یه چیزی بگم؟ این تیمارستان داره همرو می کشه من می دونم.
دیار ناباور نگاهم کرد و بعد از چند لحظه خنده ی تمسخر آمیزی زد و گفت:
-مایا تو دیگه نه، بدتر از اینش نکن. کاری نکن حس کنم یه ذره به این مردم نمی تونم کمک کنم.
هنوز هم فکر می کرد عقل ندارم هنوز فکر می کرد دیوانه ام.
حتی شاید اگر هیچ وقت کارم به این تیمار

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۸۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ماریا

    0

    جای حساس تموم شد دوباره😭😭😭🤧🤧من بازم پارت می خوام😥 واقعا تو این تیمارستان چه خبره🤔 راستی😂 طبیعیه دیار انقدر کراشه از نظر من😂😂 مثل همیشه عالی🥰 مرسی حدیث جون💚💚

    ۳ سال پیش
  • حدیث افشارمهر | نویسنده رمان

    حق میدم کراش داشته باشی😍😂

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️