حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت یازده :
وصال معذب از نگاه بیپروا و پُرطَمَعش، فوری از کشو دمدستیترین لباسهایش برداشت. مسیر حمام را برگشت و پوزخند زد: «زنم! شتر در خواب بیند پنبه دانه!»
دامیار تند و فرز مقابلش قد علم کرد. با گذاشتن دست روی در حمام، مانع ورود وصال شد. چشمان طوسی آرزومندش مابین چشمان ترسیده و درشتشدهی او بااطمینان گردش کرد: «شتر هرچی
میلشه تو خواب ببینه. من توی بیداری میبینمت. دور نیست اون Ø
مطالعهی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.

لطفا صبر کنید...

نسیم
1هییییی. چشماتون رو ببندین . صحنه فیس تو فیس شده😅