پارت بیست :

دست‌های زهرا، خالی و بی‌ثمر روی هوا ماند. صبرا ولی پشت در اتاقش سر خورد و روی زمین نشست. بغضش گرفته بود. رفتارهای این زن غبار از کمبودهای فاحش زندگیش می‌زدود و افشایشان می‌کرد.
زانوهایش را بغل کرد و پیشانیش را به آن چسباند.
حسادتش می‌شد. به یاسمن مرحوم و به یاسین زورگو. داشتن یک مادر تحصیلکرده‌ی مهربان مثال بارز خوشبختی بود. و چقدر یاسمن خوشبخت بود که حتی بعد از مرگ آغوش مادر بر

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بود

    ۲ سال پیش
  • مهنا

    0

    خیلی خوب بور

    ۲ سال پیش
  • Ronika

    0

    خیلی علیه صبرا گارد داره از بالا ب پایین نگاه میکنه بهش:/

    ۳ سال پیش
  • اسرا

    2

    چقدربه صبرابدبینی

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️