پارت بیست و سوم :

روی تخت دراز کشیده به سقف چشم دوخته بود که تلفن زنگ خورد.گوشی را برداشت و بی‌‌حوصله جواب داد:
ـ بله؟
صدای شاد نسترن در گوشی پیچید:
ـ سلام پیمان!
لبخند گرمی لبانش را گشود. بلند شد و روی تخت نشست:
ـ نسترن تویی؟!
ـ آره، منم! انقدر بهم زنگ نمی‌‌زنی، دیگه صدامم نمی‌‌شناسی.
ـ حالت چطوره؟
ـ خوبم. تو چطوری؟ بی‌‌وفا! می‌‌دونی چند وقته ازت خبر ندارم؟
ـ حق داری. ر

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۸۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️