بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت نود و دوم :
با اخم بهش نگاه کردم که ادامه داد: تو دختر جالبی هستی! و همینطور با کارهای مختلفت تو برهههای زمانی مختلف، یه دو روی تمام عیاری...
با شجاعتی احمقانه در قالب پوشش ترسم حرفش و قطع کردم.
- تو نیستی؟ به آدمای احمق نزدیک میشی در ظاهر یه مهندس متشخص و باطن یه قاچاقچی آدمکش...
با سیلی محکمی که توی صورتم خورد حرفم نیمه تموم موند و درد عمیقی سمت چپ گونهم و لحظهای تا مرز بیحسی برد.
لطفا صبر کنید...

S.A
6عالییییییی. میدونید میدونم آراد میاد نجاتش میده اما احساس میکنم نمیاد😁 یعنی امیدوارم نیاد. هر چند تا الان فهمیدم نویسنده غیر قابل پیش بینیه🤗👌