بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت نود و یک :
« گذری به گذشته»
با احساس سردی استخوان‌سوزی که توی تموم وجودم پیچیده بود تکونی خوردم و به آرومی چشم‌هام و باز کردم.
چند بار پلک زدم تا تاری دیدم برطرف شد و تونستم از بین اشک‌های سردی که روی گونه‌م سرازیر شده بودن تاریکی مطلق اطرافم رو تشخیص بدم.
گلوم انقدر خشک شده بود که بی‌شباهت به یه کویر متروکه نبود. احساس می‌کردم مدت زیادی خوابیدم و تموم آب بدنم رو از دست دادم.
چند لحظ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آهوو
5از اولش هم حدس می زدم اون که تو گشته رها رو گرفته همین آرمام گور به گور شدست ولی اون که تو حال افرادش گرفتش و قک کنم آراد باشه
۶ سال پیشM
3خیلی پارت ها کوتاهن ولی بازم دست نویسنده درد نکنه رمان عالیه
۶ سال پیشهستی
3مرسی نویسنده جون واقعا ممنون
۶ سال پیشZarnaz
6عالییییییییییی💜😍😘
۶ سال پیشZahra
5چقد کم بود ☹
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
ارام
7ممنون ازتون خانم نویسنده لطفا پارت ها رو طولانی کنین عکس شخصیتهارو هم بذارین😊ممنون