پارت شانزده :

ـ لازم نکرده! همین مونده ببرمت بیمارستان یه آبروریزی‌‌ام اون‌‌جا راه بندازی.
نیکی بی‌‌اهمیت به حرف پیمان با عجله به اتاقش رفت و حاضر شد. ساعتی بعد آن‌‌ها در نیمکت بیمارستان کنار هم نشسته بودند و پیمان با حالتی سرزنش‌‌آمیز به نیکی نگاه می‌‌کرد. نیکی سرش را زیر گرفته بود و نمی‌‌توانست به چشمان پیمان نگاه کند.
ـ هنوز وقتی یاد اون جیغ‌‌های وحشتناکت می‌‌افتم تنم می‌‌لرزه

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۸۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Zarnaz

    0

    عالیییی بود مرسی😘

    ۳ سال پیش
  • راضیه نعمتی | نویسنده رمان

    🙏💞

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️