ماه و پناه به قلم نازنین مرادخانلو
پارت شصت و هشتم :
برای لحظهای نفسم میره و قلبم از تپش میفته. میخواستن من رو بکشن؟ سایه به سایهم میومدن و منِ سربه هوا نفهمیدم؟ گردنبندی که دور گردنمه نمیذاره سر بچرخونم. بلند میزنم زیر گریه که سامیار دستپاچه بلند و روی صورتم خم میشه:
-ماهی؟ ماهرخ جان؟ گریه نکن دختر داری میخ میکوبی روی مغزم!
صورتم رو قلب دستهای بزرگش میکنه و کلمات رو پشت سر هم میچینه:
-ببین تو الØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۹۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
طنین
0*چند سانتی درسته
۲ سال پیشارشینا
0عالی هست رمانتون
۳ سال پیش
نازنین مرادخانلو | نویسنده رمان
عالی شمایی خوشگلم😍
۳ سال پیشیلدا
0چرا اینقدر رمانتون عالیه .نازنین جان میشه پارت فردا شب را زود تر بذاری ومن استرس دارم برای پارت بعدی اونم زیاد و حرف هایی که قرار زده بشه این لطف را بکن و یه کمی پارت بعدی را زیاد کن اگه مقدوره
۳ سال پیش
نازنین مرادخانلو | نویسنده رمان
قربونت برم😍چشم
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

طنین
0*فارغ نه فارق