پارت بیست و هفتم :


نگاهی به اطراف انداختم یک سالن مربعی بزرگ با چندین میز مربعی پلاستیکی و صندهای ساده و کم خطر.
شطرنج، و گاها اسباب بازی به چشم می خورد.
زیرلب گفتم:
-من که خطری ندارم.
نیم نگاهی به پیشانی ام انداخت و گفت:
-بله درسته.
دستم را روی پیشانی گذاشتم و بخیه ها را احساس کردم. لبخند زیبایی بر لب آوردم و گفتم:
-خطرناکم.
سالن تقریبا شلوغ بود شاید نزدیک به بیست یا سی نفر

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۱۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Fati

    0

    تا پارت بعدی بی صبرانه منتظرم🙉🌼

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️