پارت بیست و نهم :
گفته بودند سیاه، رنگ شومی‌ست...
رنگ عزاست و پشتش گریه!
غم را توی ذهنش سیاه کشیده بودند، سیاهی پررنگی که سفیدی‌ها را کنار می‌زد و سراسرش زشتی بود...
حالا چشم‌هایش میخ سیاهی بود؛ سیاهی عمیقی که هر ثانیه بیشتر در آن غرق می‌شد و معنای دیگری می‌گرفت.
روشن بود، گرم بود، پر از عشق و مهربانی...
ستاره‌های زندگی در آن می‌درخشید و چشمک می‌زد و هر که به آن خیره می‌شد را یک لحظه ط
-character.webp)
-character.webp)
لطفا صبر کنید...
ترنم
0چقد این دو تا قشنگن،من قند تو دلم آب میشه از گیان گفتنای اراس😍