پارت بیست و چهارم :


تا زمانی که افتاب از گوشه کنار تهویه ی اتاق وارد نشد، نمی دانستم دقیقا ساعت چند بود. اما حالا یا نزدیک هفت بودیم یا دقیقا ساعت هفت صبح بود.
جنب و جوش شروع شد و پرستاران یکی پس از دیگری به تقلا افتادند. یکی می رفت دیگری می آمد.
از بلندگو صدایی بلند شد:
-وقت صبحانه، زمان نیم ساعت.
طبقه ای که بیماران روانی با فهم وجود داشت، در استراحتگاه یا سالنی مخصوص حضور داشتند.
و و

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️