پارت چهل و یک :
- منتظرشم که بیاد. رفته به خانواده دوستش کمک کنه. بعدشم باید با اونا از خرمشهر بریم. قراره خوشبخت بشیم. داداشم گفته. قول داده.
هر لحظه‌ای که می‌گذشت، صدای جیغ و گریه‌ها نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد. گاهی هم صدای تیراندازی می‌آمد که ته دل کیمیا را بیش از پیش خالی می‌کرد.
- مامان و بابای تو چجوری مردن؟
چشمه اشکش جوشیدن گرفت اما آن را پس زد و حواسش را به عروسک درون دستش داد.
- سو
لطفا صبر کنید...
