پارت سی و نهم :
"به نام خالق عشق"
علی، کیمیا را به کنار درخت رساند و با فشار آرامی روی زمین نشاندش.
- گوش کن کیمیا. به‌هیچ‌وجه، هر اتفاقی افتاد از اینجا بیرون نمیای. باشه؟
با چشمان اشکی به او خیره شد و لب باز کرد:
- پس تو چی؟ نمی‌مونی پیشم؟
دستی بر روی خرمن موهای خواهرش کشید، نگاهی گذرا به پایین تپه انداخت و بوسه‌ای روی موهایش نشاند.
- چرا میام. قول میدم. تو هم قول بده هر چی رو
لطفا صبر کنید...
