سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت نود و هشتم :
با شنیدن این پوکر شدم و سرش رو از بغلم بیرون آوردم.
با حرص بلند شدم و دکمه‌های شومیزم رو باز کردم.
- برو بابا، منم فکر کردم چی شده، همیشه یه مدت این احساس رو داری!
اشک‌هاش رو تند تند پاک کرد و تا لب تخت اومد.
- نه به خدا، این بار فرق داره، شبا میگه زود می‌خوابم ولی تا دیر وقت بیداره، یه هفته‌ست همو ندیدیم اصلا دلتنگ نشده، به زور میاد یه کلمه حرف می‌زنه، نه زنگ می‌زنه نه پیام می
لطفا صبر کنید...
