پارت سی و یک :
دوباره آن پوزخند تلخ روی لبانم شکل گرفت. روح ها که خیسی احساس نمی‌کنند.
پارک خالی از هر انسانی بود. انگار خیسی تاب و سرسره هایش باعث شده بود هیچ کس این اطراف نپلکد.
نگاهی به گودال پر از آب انداختم و خودم را دیدم!
دختری با موهای مش شده و لباس عروس سفیدش که حال از آن متنفر بود.
دختری که موهایش دورش ریخته بودند و حال روزش پریشان بود.
احتمالا اگر کسی این اطراف پر میزد از این م
لطفا صبر کنید...
Assal
1تو داستان قبل پلیسه که نشد اون کسی که منتظر بودم بیاد نجاتش بده، حداقل کاش اینجا سیاوش و سیلا عاشق بشن