پارت بیست و نهم :
- بنال میگم.
آقای سهرابی اشاره ای به کشوی میز کرد و بعد ناتوان دوباره روی زمین افتاد. نفس نفس زنان نالید:
- ازت شکایت میکنم مرتیکه.
امید پوزخندی زد و همان طور که به سمت میز میرفت، گفت:
- با کدوم مدرک؟ کارکنانت مثل تو ابله نیستن با همون پولی که بهشون دادم و یک کوچولو تحدید دیگه حتی من رو هم نمیشناسن. نگران نباش دوربین ها رو هم از کار انداختم.
فلش را رو به روی او گرفت.
- اگه
لطفا صبر کنید...
