سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت نود و سوم :
محمد درجا سه متر ازم فاصله گرفت.
سمت صدا برگشتم و با چشمهای ترسیده نگاش کردم.
- عمو؟
نگاهی به محمد انداخت.
- محمد؟
خاک بر سر محمد! این وقت شب اینجا بودنم زیر سوال بود چه برسه به اون وضعیتی که این دراز بیخاصیت درست کرده بود.
یه قدم جلو رفتم.
- برات توضیح میدم عمو!
برعکس همیشه که خیلی شوخ بود، بدون هیچ واکنش و چیز خاصی توی لحنش گفت: نمیخواد بیا بریم.
همین بدتر Ø
لطفا صبر کنید...

طرفدار
0قشنگ بود اما کم بود بیشتر پارت بزار 😁مرسی ازت ❤️