پارت دوازده :

خسته بود. حوصله داد و قال را دیگر نداشت. انقدر کمرش شکسته و افسرده بود که فقط تنهایی میخواست. آزادی و استقلال...
- من معذرت میخوام غزل. تو رو خدا ببخش.
میخواست اما نمیشد...
بخشش شامل هیچ کدام از اطرافیانش نبود.
سری تکان داد، کوله‌اش را جا‌به‌جا کرده و لب زد:
- خداحافظ.
بیچاره او...
بیچاره غزل که درد و رنج باعث از دست رفتنش شد. باعث ترک خانه و کاشانه‌اش. ترک خاک وطنش...!

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ...

    0

    🚶🏻 ♀️

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    🏃‍♀️🏃‍♀️

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️