مجموعه داستان ما همه مرده ایم به قلم محدثه کمالی

پارت دوم :

- خیلی پر رنگه.
سپس دستمال را به دستش داد و دست به سینه به دخترک زل زد. ناخودآگاه بغضش گرفت. روز عقدش بود. باید یک فرقی با باقی افراد میکرد یا نه؟
اما هیچی نگفته و آرام رژ را کمرنگ‌تر کرد.
- خوبه؟
بدون لحظه‌ای پلک زدن لب زد:
- موهاتم بده تو. چه خبره انقدر بیرونه؟
به تره کمی از موهایش که بیرون بود خیره شد و با عصبانیت به طرفش برگشت.
- چه خبره؟ ناسلامتی عروسم‌ها.
سجاد گره دستانش را از هم باز کرد و خود موهایش را داخل روسری فرستاد.
- وقتی میگم بده داخل، بده. نمیخوای که بقیه مرد‌ها با اون نگاه هیزشون موهات رو ببینن؟
***
پا روی اولین پله هواپیما گذاشت و از پله‌هایش بالا رفت. بلیط هواپیما به سرعت چک شد و صندلی آنها را نشان دادند. روی صندلی که جاگیر شد چشم بست. تا چند ساعت دیگر ایران را می‌دید.
چشمانش پر شد و لبانش جمع. بی سر و صدا قطره اشک درشتی از گوشه چشمش چکید. چقدر بی‌کس و تنها شده بود. سر برگردانده و از پنجره به مردمی چشم دوخت که یکی‌‌یکی از پله‌ها بالا می‌آمدند. یکی خوشحال، یکی ناراحت، یکی خندان و یکی گریان اما فقط او بود که به قعر جهنم برده می‌شد. دستی زیر شکمش کشید و از یادآوری آن روز قطره اشک دیگری روی گونه‌هایش روان شد.
خون!
درد!
وحشت!
لبریز از مشقت...
لبریز از بغض و لبریز از فریاد بود.
یک عدد زن پر از خالی...!
یک افسار گسیخته از درد و یک ناامید از زندگی.
پایان یک حیات چقدر وحشتناک است!
چقدر وحشتناک است آرزو های دختری که کشته شده بود.
لبخند هایش...
شخصیت‌اش...
رویاهایش...
و بد تر از همه خودش...!
***
کف پارکت‌های خانه از خون سرخ بود. قطره‌قطره میچکید و دخترک مردن خود را احساس میکرد.
دستی به شلوارش کشیده و خیسی لزج و مشمئز کننده‌اش تمام بدنش را به لرزه انداخت.
جلوی چشمان همسرش، چشمان سرخ و متعجبش با دردی ستمگر لب زد:
-کشتیش! بچم رو کشتی.
لرزید. حقیقت را به صورتش کوبیده بود.
- لعنتی مگه چیکار کرده بودم که کشتیش؟
درد زیر شکمش، قطره‌هایی که از وجودش به زمین چکیده میشد؛ باعث شد دست به زیر شکم برده و فریاد بزند:
- حیوون. عوضی. اشغال. کشتی بچم رو.
او از ترس و دخترک از درد مرده بود.
بالا تنه برهنه به اصطلاح شوهرش چندش‌آمیزترین تصویر دنیا بود.
کمربند چرم دور مچ دستش از خون‌های غزل رنگین شده و چکه می‌کرد.
قبل از اینکه قدمی سمتش بردارد، از درد خم شده و به زمین افتاد.