پارت هشتم :

صحنه ها یکی پس از دیگری پیش چشمم به نمایش در آمدند. دختری که به ظاهر من بودم و پسری که بی نهایت آشنا بود. با موهای تیره ی قهوه ای که یه ماگ مشکی به دست داشت. توی محوطه ی دانشگاه بودیم! اون...اون روانپزشک بود!
با شدت از خواب پریدم کمرم از تخت جدا شد و سیخ سرجایم نشستم. نفس زنان دستم را روی قلبم کشیدم و چتری هایم که به خاطر عرق به پیشانی ام چسبیده بودن را کنار زدم. هجوم خشم و نفرت را به یک باره Ø

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۹۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مونا

    0

    عالیه😍خیلی خفنه

    ۲ سال پیش
  • Zarnaz

    0

    حدیث جونم فکر کنم کلی تحقیق کردی تا این رمانو با این جزئیات نوشتی آفرین خیلی خیلی خوب نوشتی من وقتی رمان هاتو میخونم حس میکنم اونجام این که دیگه جایی خودش داره انگار تک تک لحضه ها پیش مایا هستم

    ۳ سال پیش
  • حدیث افشارمهر | نویسنده رمان

    خداروشکر خوشحالم از این بابت🥹🙏🏻

    ۳ سال پیش
  • سونیا

    0

    برگام برم پارت بعدی هیجانی شد

    ۳ سال پیش
  • کیمیا

    0

    به نظرم تقصیر دیار نیست که مایا به این وضع افتاده به نظرم سرنوشت این بوده که روبرو بشن باز و اینکه پویان و خانواده اش هم حتما تو این وضعیت تقصیر دارن حتما یه کاری کردن

    ۳ سال پیش
  • زری

    0

    احتمالا

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️