سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت شصت و ششم :
اخمهام توی هم رفت.
یعنی چی دلم خوشه؟
نکنه سرکارم گذاشته بودن؟
تا اومدم دهن باز کنم، صهیب انگار قصد و حرفم رو فهمید و انگشت سبابهاش رو روی بینیش گذاشت.
- یه دیقه دندون رو جیگر بذار، الان میبینی!
محمد با دقت چند قدم عقب رفت و دوباره جوری که با پا متر میکنه، یه فاصلهای رو اندازه گرفت.
بعد نشست و با دست یکم سنگارو این ور اون ور کرد.
چند دقیقه بعد بلند شد و بعد تک
لطفا صبر کنید...
