سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت شصت و پنجم :
پشت سرشون آروم آروم راه افتادم.
از هیشکی صدا در نمی‌اومد و منم فکر کردم که سکوت کنم و چیزی نگم تا نکنه یه گندی بالا بیاد.
به همون فاصله‌ای که اون شب رفته بودیم، از کانکس‌ها دور شدیم.
به همون‌جایی که صهیب رو دیدم رسیدیم.
پشت یکی از سنگای بزرگ رفتیم و نشستیم.
صهیب نگاهی به پشت سر انداخت و محمد هم دور و اطراف رو چک کرد.
- خب کسی نیست.
صهیب سری به نشونه تایید تکون داد.
-
لطفا صبر کنید...
دخی لجباز
1خیلی ممنون از رمان خوبتون