سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه و هفتم :
یکم که گذشت و صهیب و محمد باهم چندتا پچ پچ کردن. دخالتی نکردم چون نمی‌تونستن من رو بپیچونن.
بینمون سکوت حاکم بود که محمد سرش رو بالا آورد و یکم خیره نگام کرد.
نیم نگاهی سمتش انداختم و بعد مسیر نگاهم رو عوض کردم اما اون بی‌خیال نشد.
سنگینی نگاهش رو هنوز روی خودم حس می‌کردم و سعی می‌کردم بی‌خیال باشم.
یهو برگشتم و تا خواستم چیزی بگم پرسید: من تو رو قبلا یه جایی دیدم!
شونه
لطفا صبر کنید...
...
4یا خدااا امیدوارم ماجرای عشق آمازونی تکرار نشه😂😂😂