سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پنجاه و ششم :
پوزخندی زدم.
- من تکواندو کارم، انگشتت بهم بخوره ببین چجوری خواجه‌ت می‌کنم بری با حافظ به معنویات بپردازی!
نگاه عجیبی بهم انداخت و با دیدن حاضر جوابیم مکثی کرد. چند ثانیه بعد با لحن عجیبی گفت: بی ادب!
چشم غره‌ای بهش رفتم و رو به محمد پرسیدم: امشب ساعت چند میرین؟
کلافه دستی به صورتش کشید.
- نمی‌دونم؛ نباید کسی سر در بیاره! من پسرم جایی برمم کسی شک نمی‌کنه، تو چیکار می‌خوا
لطفا صبر کنید...
زهرا_هستم
3در عین طنز بودن غمگین هم هست(برای من اینطوره)چرا یه خانواده باید بچشونو انقدر مسخره کنن؟؟ چه دلیلی داره؟🥲💔