پارت پنجاه و هشتم :

بی‌حرف سری تکون دادم و گرفته به پشتی صندلی تکیه دادم.
محمد هنوز منتظر نگام می‌کرد.
- اونجا چیکار می‌کردی؟
جدی گفتم: نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
صهیب شاکی گفت: این همه ما بهت اطلاعات دادیم، بگو ببینم جرمت چی بود گرفته بودنت‌.
مرور کردنش برام به حدی سخت بود که هربار یادم میفتاد اعصابم خرد می‌شد.
با دیدن نگاه منتظرشون پوفی کردم.
- پشت کنکوری بودم، پارسال بهم مشکوک شد

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️