سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت چهل و دوم :
یهو صهیب دستاش رو از هم باز کرد و یه سیس لاتی گرفت و یه قدم جلو اومد.
یه تای ابروش رو بالا انداخت و گوشیم رو از دستم گرفت.
فلشش رو خاموش کرد و با صدایی که جون کند تا سعی کنه مرموز و ترسناک بشه گفت: ببین دختر جون، همین راهی که اومدی رو بی سر و صدا برمی‌گردی و لام تا کام از امشب به کسی چیزی نمی‌گی وگرنه برات گرون تموم می‌شه.
پوزخندی زدم و همزمان با اینکه گوشی رو از دستش گرفتم، یه لگد ب
لطفا صبر کنید...
مهدآ
0کو پارتا؟