سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت چهل :
عجب گیری افتاده بودم...
یکم خودم رو روی زمین کشیدم و عقب رفتم که یه صدای آشنایی گفت: کجایی تو صهیب؟
صهیب؟ چه اسمش به جن‌ها شبیه بود.
با وجود اسمش تازه دوزاریم افتاد که چخبره و کاش جن بود و تسخیرم می‌کرد.
صهیب برگشت عقب رو نگاه کرد و سری با تاسف تکون داد.
- صدبار گفتم هی راه به راه اسم منو تو این موقعیتا نیار!
تا حالا دونفر رونمایی شده بود، بیشتر نباشن بگیرن از صحنه روزگار
لطفا صبر کنید...
آرشاوین
0عالیییییی