سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت بیست و هشتم :
عمو از ماشین پیاده شد و خم شد تا یه چیزی رو درست کنه.
از دور به من نگاه کرد و قبل سوار شدنش یه دستی برام تکون داد.
کلاهش رو سرش کرد و یه چیزی روبه عوامل گفت و سوار شد.
فیلمبردار، صدابردار و همه و همه سرجاشون قرار گرفتن.
استرس و دلشوره به جونم افتاده بود و همه‌شم تقصیر خود عمو بود.
اگه چیزی نمی‌گفت اینطوری نمی‌شدم.
صدای گاز ماشین توی فضا پیچید.
با علامت کارگردان عمو ش
لطفا صبر کنید...
دریا
3این چرا آنقدر بدبخته؟