سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)

پارت یک :

- یعنی چی این کارا؟ خجالت نمی‌کشی؟
چشمام رو با گیجی باز کردم که نور مستقیم توی چشمام زد و مجبورم کرد دوباره چشمام رو ببندم.
با سردرد عجیبی که داشتم، نگاهی به محیطِ ناآشنای اطرافم انداختم و تا بخوام بفهمم کجام، با صدای دادِ آشنایی از جا پریدم: دختر آوردی خونه محمد؟ اونم خونه ای که پدر مادرت هستن؟
چشمام گرد شد و پتو رو از روی خودم کنار زدم و با دیدنِ خودم و لباسام، همه چیز توی ذهنم یادآوری شد و هینی کشیدم.
همون لحظه درِ اتاق به ضرب باز شد و هم من و هم زنی که مقابلم بود، با دیدنِ همدیگه، با تمومِ توانمون جیغ کشیدیم که صدای مرد با عصبانیت توی گوشم پیچید: بچه‌م افتاد محمد!
***
- بابا به خدا من اونجا آرامش نداشتم، آسایش نداشتم، شبم کابوس، صبحم سگ دو، هنوز هوا روشن نشده، یه بار کلاغ بودیم یه بار الاغ بودیم پر پر می‌زدیم...
بابا اخمی کرد.
- این سوسول بازیا برای یکیه که همون هجده سالگیش پاشده رفته سربازیشو کرده، نه تویی که بیست و پنج سالته!
با بیچارگی گفتم: چه ربطی به سوسول بازی داره؟ اونجا به شلنگ دستشوییم رحم نمی‌کردن، به من رحم کنن؟
بابا لبخند ملیحی زد.
- نه خوشم اومد.
با تعجب نگاش کردم.
- از چی؟
- از اینکه می‌دونی قدر شلنگ نیم متری دستشوییم خاصیت نداری!
مامان با نگرانی سرش رو جلو آورد‌.
- محمد پسرم، من پشت توام، بهم بگو، باهات کاری داشتن؟
با آب و تاب تعریف کردم.
- اره به خدا، ببین یه کاری باهام کردن با همون شلنگ.
چشمای مامان تا آخرین حدش گرد شد.
- یعنی چی؟ تو اینو بهم نگفتی؟ من بهت نگفتم به پشت بخواب؟ نگفتم سرتو تو هر سوراخی نکن؟ نگفتم با همه حرف نزن و آشنا نشو؟ نگفتم جلب توجه نکن؟ پاشدی قبل سربازی رفتی بدنسازی همین میشه دیگه.
با تعجب اخمی کردم.
- چه ربطی داره؟
بی‌توجه از جاش بلند شد.
- رفتی دکتر؟
- مامان چی داری میگی؟ دکتر چی؟ میگم با شلنگه زدنم، دیگه دکتر می‌خواد‌ چیکار؟
چشم‌هاش گرد شد.
- زدنت؟
- پس چیکارم کنن؟
با حرص دمپاییش رو در آورد و محکم یکی به پشتم زد.
- مثل بچه آدم تعریف کن یه چیزیو تعریف می‌کنی، دستشون دردنکنه زدن، منم فکر کردم چیکارت کردن.
صورتم پوکر شد.
- یعنی فکرت فقط همین بخشش گیر کرده.
مشغول بحث با مامان بودیم که صدای زنگ توی خونه پیچید. بابا رسما پرید و به سقف چسبید.
- یا خدا اومدن!
مامان نگاه چپکی حواله‌ش کرد و به سمت در رفت.
از جا پرید و محکم دست مامان رو کشید.
- کجا میری زن؟ می‌خوای همه‌مون رو بگیرن؟
مامان با حرص گفت: نمی‌گیرن، بگیرنم کاری با تو ندارن، همین پسرتو می‌گیرن که اونم همون بگیرن ببرن، تورم بهشون میدم جونم راحت شه.
محبت تو خونه ما موج مکزیکی می‌رفت. سلامت روانمون از یک کیلومتری معلوم بود. مامان عاشق بابا بود، بهش احترام می‌ذاشت، دعوایی نبود، بین بچه‌ها فرق نمی‌ذاشتن...
همه چی عالی!
بابا محکم روی سرش کوبید.
- فرهادم پسر مردم بود کوه می‌کند، پسر من یه دونه سربازی رو نمی‌تونه بره.