پارت صد و هشتاد و یک :
پوزخندی روی لبش نشست...
خون، لمس سردی چاقو و قتل او را همیشه به وجد می‌آوردند.
چاقو شبیه به اسباب بازی برای سرگرم کردنش بود!
شاید توی خیالات تاریک خودش، پلیس بود اما مانند لاریسا و استفان احمق نبود.
هیچ‌کدام از آن‌ها را لایق پستشان نمی‌دانست، یک تیم نالایق و ناکار آمد!
او زرنگ بود...
ردپایی به جا نمی‌گذاشت، شاید مشکل حل نشدن پرونده همین بود!
او، زرنیخ، شبیه به
لطفا صبر کنید...
آتش
3پارت اول رمان،زرنیخ یکیو حبس کرده و به هلن خیانتکار خدابیامرز میگه شبیه تو.با توجه به شخصیت هلن،انابت با اون دست و پا چلفتیش،نیست.حس میکنم زرنیخ عاشق لاریسا میشه.ازحساسیت بی اندازش به لاریسا متعجبم!