التیام به قلم صدیقه سادات محمدی(نگار)
پارت پنجاه و هفتم :
سرانگشتان سردِ باد گونه‌هایم را نوازش می‌داد. اشک‌هایم خشکیده بود و تنم می‌لرزید؛ نه از فرطِ سرما که به خاطر ترس بود. ترس از آینده‌ای نامعلوم، آینده‌ای در تنهایی و بدونِ منصور! صبحانه را با اصرارهای سینا فقط چند لقمه‌ای خورده بودم و جز چند کلمه‌ی کوتاه و مختصر، حرفی نزده بودم. سوار ماشین شدیم و نگاهم به کوچه‌ی خلوت و سردی بود که با برگ‌های خشکیده و رنگارنگ پاییزی فرش شده بود. منتظر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۳۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آزاده دریکوندی
0واقعا وقتی خانوم ها خیلی خیلی غمگین و دلشکسته می شن موهاشون رو قیچی می کنن 💔
۲ سال پیشسارا
3سلام پارت خیلیییی غم انگیزی بود اشکمو دراومد یکمم دلم گرفته بود،😭😭دستت طلانویسنده ای عزیز😘😘
۴ سال پیشسارای
1سلام من دلم خیلی گرم بود این پارت هم روخوندم بغص کردم 😭😭😭
۴ سال پیشناشناس
1😞😞🥺🥺🥺
۴ سال پیشقشنگتراز پریا
2حییف سوگند😔
۴ سال پیشدوکوهکی
0عالی بود خداقوت
۴ سال پیشباران
6بدبخت سینا از یه طرف خودش و زندگی خودش از یه طرف سوگل و سوگند اون چه تحملی داره
۴ سال پیشنفسم
10😭چقدر ی زن باید تحقیر بشه. ذلیل وخوار بشه ولی باز عاشق بمونه.خیلی سخته..سوگند حقش نبود
۴ سال پیشآوینا
6از زحماتتون و زمانی که برای ما صرف و مصرف می کنید❤❤❤❤❤خداقوت🤲🤲🤲🤲🤲
۴ سال پیشآوینا
6به نام خدا سلام چرا سوگل صداش هراسان و گریان بوده خدا داند و یعنی چه اتفاقی برای سوگل و سوگند میفته در نهایت خدا به خیر کنه ممنون نویسنده از زحماتتون
۴ سال پیشساناز
7چرا سو گل داشت گریه میکرد ؟ منتظرم پارت روز پنج شنبه
۴ سال پیشزهرا
8مرسی ازت نگارجون، پارت غم انگیزی بود...
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...
مادمازل
1یکی سوگول و نجات بده 🤦🏻 ♀️ سوگند چرا نرفت خونه وسایل اش و برداره حالا جهیزیه و اینا هیچی ولی وسایل شخصی اش؟ یا از خانجون خداحافظی کنه... البته که تنها نره بهتره... این پیمان یهو از سوگند خاستگاری نکنه باز سوگول هم بگه اول من دیدمش باز شر به پا بشه 😂 😂