پارت صد و هفتم :

تایپ رکوئیم زندگی:
عرشیا هم اندازه من یا شاید بیشتر عذاب کشیده بود... این را حالا که پای حرف‌هایش نشسته بودم می‌فهمیدم.
دست روی شانه‌اش گذاشتم و به به آن فشاری‌ وارد کردم. همزمان با کش آمدن لبش، لبخند تلخش را مزه مزه کردم.
عرشیا سرش را برگرداند و نگاهم کرد.
- روزی که گفتم جدا شیم، خیلی خونسرد بودی... باید اعتراف کنم ته دلم از این که انقد راحت به جدایی‌مون رضایت دادی، ناراحت

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۴۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • پشمک

    4

    اخیی بیچاره سبحان😢

    ۴ سال پیش
  • Dayana

    5

    سبحانم🥺💔 ولی یچیزی اصلا انصاف نیست. چرا عکس شخصیت داریوش از همشون جذاب تره؟ 😂

    ۴ سال پیش
  • مفتش

    3

    وای بیچاره سبحان چه بابای بدی هم داسته

    ۴ سال پیش
  • اسرا

    1

    خبلی عالی

    ۴ سال پیش
  • فریبا

    4

    وای باباش باهاش چه بد کرده دلم به حال دختره سوخت ممنون از نویسنده حداقل توضیح بدین پارت هارو چه موقع میزارین؟

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️