پارت صد و یازده :

کیان با اخم از روی صندلی بلند شد و قدمی جلو رفت.
- هستی! تو این جا چی کار می‌کنی؟
با دیدن حال بد دختر سوی او رفت و بازویش را در دست گرفت.
- چی شده؟ بیا بشین!
دختر با رخوت روی صندلی قهوه‌ای رنگ گوشه‌ی اتاق نشست و با همان بغض پلک بست. سلول به سلول مغزش در تشویش بود و لحظه‌ای آرام نداشت. همه بدنش سعی داشت او را از چنین مهلکه نجات دهد، ولی عاجز می‌ماند. پاهایی که حالا از درد مسیری ک

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۴۹۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • وکیلی

    0

    گلم برای اینکه مشخص بشه پدرومادرش کیا هستن

    ۱ سال پیش
  • S A

    3

    اگه خانواده ی واقعیش پیدابشن خیلی عالی میشه

    ۴ سال پیش
  • سیتا

    5

    سپیده چه راه بدی انتخاب کرده برای این که جاوید کمک های مالی که بهش میکنه رو قطع نکنه با زندکی هستی بازی کرده اگه این کار رونمی کرد شاید یک آدم خوب هستی می برد و بزرگ میکرد در حق هستی بد کرده خیلی زیاد

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    5

    الهی من بگردم چ زجری میکشه هستی 😔😔😔کاشکی کیان تنهاش نزاره 🙏

    ۴ سال پیش
  • تی تی

    4

    الهی طفلی هستی، کاش امیرکیان کنارهستی بمونه و تنهاش نزاره

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️