از خود رانده به قلم سنا فرخی
پارت صد و ده :
***
آفتاب ظهرگاهی بر تن کوچه و خیابان می‌تابید. همه‌جا خلوت و مغازه‌ها کم کم بسته می‌شد. هستی قدم‌زنان در همان گرمای ظهر به سوی خانه‌ی مادرش رفت. تا جواب سوال‌های ذهنش را نمی‌گرفت آرام نمی‌شد.
همه‌ی ذهنش مشغول پرسش‌هایی بود که تنهایش نمی‌گذاشت؛ به قدری که مسافتی که با پای پیاده طی کرده بود برایش اهمیتی نداشت.
زنگ در خانه را زد. خسته به دیوار تکیه داده و منتظر ماند.
صد
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۵۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
sweet
1شوکه شدیم هعی🙂🥺
۴ سال پیشدخترای من
3الهی چ ضربه ی بدی خورد هستی 😒 غافل گیر شدیم 🤔
۴ سال پیشرویا
5عالی
۴ سال پیشاسرا
7هرکه بگه اینو پیش بینی میکردنابغ است نه بگید فکرمیکردیدخانم فرخی آخربگه هستی بچه پرورشگاه؟عالیه انتظارخوانندها برارمان های بعدی زیادمیشه😘
۴ سال پیشزهرا
10آخی دلم و اسه هستی سوخت خداکنه حداقل امیر عاشقش بشه
۴ سال پیششیرین
7آخی بیچاره هستی دلم سوخت براش ممنونم نویسنده عزیز قلمت مانا🌹
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...
سیتا
5وای بیچاره هستی چقدر در حقش ظلم شده چقدر ناراحت کننده انشالا آخر رمان پایان خوش برای هستی باشه