رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت نود و سوم :
بوسه بعدیاش روی گردنم، شبیه به یک جرقه آتش بود که تمامم را به آتش کشید.
چشمهایم سنگین شد و لبخندی زدم.
عرشیا که عقب رفت، کم کم به خودم آمدم.
چشمهایم را باز کردم و دستم را روی گردنم گذاشتم.
- برای عصر حاضر شو، باید بریم یه جایی!
با لبخندی موافقت کردم و بلند شدم و به اتاقم رفتم.
از این فرصت میتوانستم استفاده کنم و به سبحان زنگ بزنم.
شمارهاش را گرفتم و با ذوق Ù
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۵۱۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
رویا
8هنوز بعد۹۳ پارت رمان گنگ هستش و نویسنده با پارت های کم و مرتب نذاشتن رمان گنگی رمان روبیشتر میکنه
۴ سال پیشفاطی
0اوپس پسر تف بهت سبحان ببین کاراتو کل خوشی لچمو پرونده بزغاله💔🙄
۴ سال پیشدخترای من
2وای کاشکی به سروه بگن چی شده 🥺عالیه این رمان 🙏
۴ سال پیشBaran
2داره جالب میشه... کاش زودتر از بعضی راز ها *** برداشته بشه
۴ سال پیشاسرا
0وای وای عالیه خانم آبدار
۴ سال پیش
لطفا صبر کنید...

Hesel
7چی میشه اگه سبحان و سروه عاشق هم بشن😍🥺عرشیا خیلی متفاوت از قبل شده😕