رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت نود و دوم :
دلم برایش تنگ شده بود.
سبحان هر چند رفتارهایش عجیب بود باز هم شبیه به یک برادر، در سخت ترین روزهای زندگیام همراهیام میکرد.
شاید اصلا برایش مهم نبود که من و عرشیا دوباره به هم محرم شدیم اما من دلم میخواست که بگویم.
حاجی بابا بلند شد و به اتاقش رفت.
من ماندم و عرشیا!
چند دقیقه همانطور به سکوت گذشت.
حالا اگر کسی نمیدانست فکر میکرد من و عرشیا این چند روز زیاد ح
لطفا صبر کنید...

??????ℎ...
0👏🏻👏🏻👏🏻