پارت نود و دوم :

دلم برایش تنگ شده بود.
سبحان هر چند رفتارهایش عجیب بود باز هم شبیه به یک برادر، در سخت ترین روزهای زندگی‌ام همراهی‌ام می‌کرد.
شاید اصلا برایش مهم نبود که من و عرشیا دوباره به هم محرم شدیم اما من دلم می‌خواست که بگویم.
حاجی بابا بلند شد و به اتاقش رفت.
من ماندم و عرشیا!
چند دقیقه همان‌طور به سکوت گذشت.
حالا اگر کسی نمی‌دانست فکر می‌کرد من و عرشیا این چند روز زیاد ح

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۵۲۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • ??????ℎ...

    0

    👏🏻👏🏻👏🏻

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    0

    چه خوب 😭 ی کوچولو کم بود 🙈

    ۴ سال پیش
  • سیتا

    4

    تا یکم رفتم فاز خوندن رمان تمام شد 😌😌

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️